Szczepionka to preparat biologiczny, stosowany w celu uodpornienia organizmu. Ogólna zasada działania szczepionki polega na wprowadzeniu do organizmu antygenu, który jest rozpoznawany przez układ odpornościowy (immunologiczny). Dzięki temu w układzie odpornościowym powstają przeciwciała i komórki “pamięci immunologicznej”, które przy kolejnym kontakcie z wirusem lub bakterią chorobotwórczą szybciej rozpoznają “wroga” i niszczą go, zapobiegając rozwojowi choroby.
Szczepionka jest najlepszą metodą zapobiegania chorobom zakaźnym. Dzięki nim wyeliminowano całkowicie tak groźną chorobę, jaką jest czarna ospa.
Kiedy przez szczepienie wprowadzimy do organizmu osłabione lub martwe drobnoustroje chorobotwórcze, sądzi on, że wtargnęły do niego prawdziwe wirusy lub bakterie i zaczyna się bronić, produkując przeciwciała. Dzięki temu uczy się rozpoznawać intruza i walczyć z nim.
Szczepionka polega na podaniu zabitych lub żyjących, pozbawionych zjadliwości mikroorganizmów, celem wywołania swoistej odpowiedzi immunologicznej. Po zetknięciu się komórek układu odpornościowego z antygenami bakterii lub wirusów zawartych w szczepionce, układ odpornościowy uczy się je rozpoznawać, eliminuje je oraz “zapamiętuje” na przyszłość. Wytworzona w ten sposób odporność może w niektórych przypadkach być długotrwała, nawet przez całe życie, i można ją łatwo odnowić poprzez powtórne szczepienie.

Zobacz również

• Nie znaleziono podobnych artykułów.