Pióro czy długopis
Dzieje piśmiennictwa sięgają starożytności. Przez tysiąclecia umiejętność pisania, była przeznaczona jedynie dla wybrańców. Pisać umieli głównie uczeni, władcy, kapłani. Pisano zwykle przy pomocy trzciny lub ptasich piór ze ściętą końcówką, którą namaczano w atramencie. Zaledwie dwa wieki temu zaczęto wyrabiać pióra na dużą skalę. Kilkadziesiąt lat później został wynaleziony długopisy. Długopis stworzył pewien Węgier w 1938 roku. Pierwsze długopisy zaczęto produkować na dużą skalę zaledwie rok później dla alianckiego lotnictwa. Piloci podczas drugiej wojny światowej użytkowali długopisy i za pomocą nich, byli w stanie bezproblemowo sporządzać notatki nie zważając na poziom ciśnienia atmosferycznego. Budowa długopisu jest nieskomplikowana. Zbudowana jest z obudowy oraz wkładu, czyli rurki wypełnionej tuszem i zakończonej obsadką z kulką. Mała kulka kręci się w obsadce, i przy pomocy niej osadzany jest tusz na kartkę. Długopis jako narzędzie stał się niezwykle modny, dlatego że pisało się nim łatwo a wkład był wydajniejszy niż napełnione pióro. Najbardziej znane firmy produkujące długopisy to Waterman, Parker, Zenith i Pelikan. Marka Parker została założona pod koniec IX wieku i od początku istnienia skoncentrowała się na produkcji najlepszych jakościowo artykułów piśmienniczych. Dzięki patentowi firmy Parker, używany jest do dziś specjalny system, uniemożliwiający swobodne ściekanie atramentu ze stalówki. W latach pięćdziesiątych XX wieku firma Parker wyprodukowała swój pierwszy długopis Jotter, którego produkowany jest do dziś a ilość sprzedanych sztuk tego modelu osiągnęła już poziom 750 milionów.